Skrót MDM rozwinięty tu został jako Miejsce Dobrych Manifestacji.

Natomiast wnętrza inspirowane są latami 50-tymi XX w.

Na uwagę zasługują odrestaurowane oryginalne schody, tworzące spójną całość z pozostałymi elementami wystroju

Poza książkami, których jest ponad 24 tys., znajdziemy w Mediatece czasopisma, płyty audio CD oraz winyle (łącznie niemal 3,3 tys.), audiobooki (1,2 tys.), a także filmy. Do dyspozycji użytkowników są też komputery oraz tablety. W całym obiekcie można korzystać z sieci Wi-Fi.

Na ścianach zawisły reprodukcje plakatów opatrzonych hasłami wyrażającymi przesłanie tego miejsca, takimi jak: „Niech żyje przyjaźń między Tobą a książką”, „Po skończonej pracy weź książkę” czy „Tutaj cisza nie obowiązuje”.

Na pierwszym piętrze zlokalizowano strefę dla najmłodszych.

Mediateka oferuje ponad 1,2 tys. książek dla dzieci, interaktywną podłogę, konsolę do gier, zabawki, gry planszowe.

Obok strefy gier i zabaw wygospodarowano przestrzeń do nauki i pracy wymagającej ciszy. Śródmieście zachęca do organizacji tu warsztatów oraz spotkań sąsiedzkich. By nadać im domowy charakter, można skorzystać z kącika kuchennego i z przyniesionych przez siebie produktów przygotować napoje i poczęstunek. „Cicha sala” może pomieścić maksymalnie 25 osób – liczba ta może ulec ograniczeniu zgodnie z aktualnymi obostrzeniami oraz wytycznymi służb sanitarnych. Wymagana jest wcześniejsza rezerwacja.

Obiekt jest w pełni dostosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Jego łączna powierzchnia to 570 m2. Prace nad utworzeniem Mediateki rozpoczęły się w 2018 r. Prowadziła je Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy. Inwestycja zamknęła się w kwocie prawie 4,3 mln zł. Koncepcję MDM-u przygotowała pracownia architektoniczna Rea Design, specjalizująca się w projektowaniu bibliotek.

Źródło (tekst i foto): UM Warszawa

W miejscu małej filii na bydgoskim Bocianowie powstał „Londynek – międzykulturowe i międzypokoleniowe centrum aktywności” – osiedlowy ośrodek z szeroką ofertą skierowaną do dzieci, młodzieży i dorosłych.

Placówka poza powiększeniem przestrzeni zyskała również wiele nowych funkcji.

Księgozbiór został znacznie poszerzony. Na półkach czytelnicy znajdą nowy, szeroki wybór pozycji komiksowych atrakcyjnych zarówno dla młodszego jak i dorosłego odbiorcy. Miejsce zostało wyposażone w nowe narzędzia, które umożliwią Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej znaczne poszerzenie spektrum oddziaływania.

Poza standardową ofertą wypożyczania książek, na filii będzie możliwość zorganizowania koncertów, warsztatów interdyscyplinarnych, wystaw i realizacji innych aktywności.

Działanie nowej placówki nie ogranicza się do przestrzeni filii. Zaplanowano wyjście z ofertą w przestrzeń osiedlową. Przyjazne relacje pracowników biblioteki z mieszkańcami pozwalają być dobrej myśli i liczyć na dynamiczny rozwój przedsięwzięcia.

Filia została podzielona na 3 strefy: dla dzieci, dla młodzieży i dla seniorów.

Poza dostępem do zróżnicowanej lektury, odbiorcy będą mogli skorzystać także z oferty stricte rozrywkowej; choćby gry VR będą dostępne dla użytkowników.

Ambicją pracowników filii jest stworzenie takiego miejsca, w którym każdy czytelnik poczuje się jak u siebie.

Film promocyjny:

>> Strona www

>> FB

Gdańska książnica została założona w 1596 roku dzięki darowiźnie włoskiego humanisty – Jana Bernarda Bonifacia, markiza Orii. Początkowo nosiła nazwę – Biblioteki Rady Miasta Gdańska następnie Biblioteki Miejskiej (1817).

Od 1955  roku działa jako Polska Akademia Nauk Biblioteka Gdańska.

Rys historyczny

Biblioteka Gdańska powstała dzięki darowiźnie włoskiego humanisty – Jana Bernarda Bonifacia, markiza Orii. Pierwszą siedzibą biblioteki były pomieszczenia Gimnazjum Akademickiego, zlokalizowanego w murach dawnego klasztoru Franciszkanów (dzisiaj Muzeum Narodowe przy ul. Toruńskiej). W 1817 roku Gimnazjum Gdańskie zostało zlikwidowane co pociągnęło to za sobą konieczność zmiany lokalizacji, statusu i nazwy książnicy, która stała się Gdańską Biblioteką Miejską (Danziger Stadtbibliothek). W sierpniu 1819 roku rozpoczęto przenoszenie 26 tys. woluminów do części kościoła św. Jakuba, traktowanego jako miejsce tymczasowe i prowizoryczne. W 1899 roku zbiory biblioteki osiągnęły liczebność 111 tys. tomów i mimo rozszerzenia pomieszczeń bibliotecznych o wschodnią część kościoła zaczęło brakować miejsca na ich przechowywanie. W końcu zdecydowano o wzniesieniu nowego budynku.

Realizację projektu powierzono miejskiemu inspektorowi Karlowi Kleefeldowi, który zaprojektował ceglany budynek w neogotyckim stylu. Gmach wzniesiono obok Królewskiego Archiwum Państwowego (dziś: ul. Wałowa 15) a nową siedzibę otwarto 12 lutego 1905 roku.

W 1939 roku księgozbiór Biblioteki Miejskiej w Gdańsku liczył ok. 200 tys. tomów nowożytnych publikacji z XIX wieku i pierwszej połowy XX wieku, 840 inkunabułów i ok. 50 tys. starodruków z XV–XVIII wieku, a nadto: 4191 rękopisów, ponad 5 tys. rycin oraz znaczną liczbę map, numizmatów i ekslibrisów.

W czasie II wojny światowej doszło do ewakuacji i rozproszenia zbiorów. Najcenniejsze pozycje – większość rękopisów, inkunabułów i starodruków, niemal wszystkie ryciny i mapy, a także cenne książki – zapakowano w kilkaset drewnianych skrzyń, po czym wywieziono w dwóch transportach na zamek w Malborku i do Pelplina, gdzie zamurowano je w pomieszczeniu gospodarczym przy katedrze. Kilkanaście skrzyń przeznaczonych do Malborka zawrócono i umieszczono w piwnicach gdańskiego Ratusza Staromiejskiego.

Pozostałą część księgozbioru, ok. 170 tys. woluminów, złożono w stosach w obszernych piwnicach bibliotecznych oraz na dwóch pierwszych kondygnacjach magazynu. Książki ocalały, bowiem w wyniku działań wojennych budynek został jedynie uszkodzony. Zachował się katalog alfabetyczny i prawie cały katalog systematyczny, liczący ponad 200 tomów, zaginęły niestety biblioteczne księgi inwentarzowe.

Po wojnie do biblioteki wróciły skrzynie ukryte w Pelplinie i Ratuszu Staromiejskim. Zbiory zdeponowane w Malborku uległy rozproszeniu. Straty wojenne biblioteki szacuje się na 5–10 proc., jednak są one dotkliwe, dotyczą bowiem głównie rękopisów, inkunabułów, starych druków, rycin i map.

W 1955 roku Biblioteka została włączona w struktury Polskiej Akademii Nauk.

70 lat po otwarciu siedziby biblioteki przy ul. Wałowej 15 znów konieczna okazała się rozbudowa. Zbudowano wówczas łącznik od strony ul. Łagiewniki, pomiędzy biblioteką a I Liceum Ogólnokształcącym. Pod koniec XX wieku po raz kolejny przestrzeń magazynowa okazała się zbyt mała. Ciągły przyrost zbiorów, a co za tym idzie – obciążenie magazynów, stało się zagrożeniem dla nośności stropów.

Nowy gmach wzniesiono nieopodal, po przeciwnej stronie ulicy, przy ul. Wałowej 24. Oddano go użytkownikom 18 listopada 2005 roku, równo 100 lat po otwarciu pierwszego gmachu przy ul. Wałowej, zapewniając zbiorom lepsze warunki przechowywania, a użytkownikom ułatwione z nich korzystanie.

>> Zbiory

Od 2013 roku w skład GBPiZS wchodzą:  Dział Zbiorów Pracy i Zabezpieczenia Społecznego (ul. Zabraniecka 8 L , Warszawa) oraz Dział Zbiorów dla Niewidomych (ul. Konwiktorska 7, Warszawa)

Dział Zbiorów Pracy i Zabezpieczenia Społecznego

Gromadzi dorobek piśmienniczy z zakresu szeroko pojętych aspektów pracy zarówno w płaszczyźnie ekonomicznej jak i prawnej, socjalnej, psychologicznej i socjologicznej, polityki społecznej oraz szeroko pojętego zabezpieczenia społecznego. Księgozbiór jest stale powiększany o nowe pozycje.

Zbiory obejmują literaturę z zakresu:

• organizacji pracy i zarządzania,
• prawa pracy
• zatrudnienia i problemów kwalifikacji kadr,
• socjologii i psychologii pracy,
• ubezpieczeń społecznych,
• płac,
• warunków bytu ludności,
• statystyki pracy,
• związków zawodowych i samorządów pracowniczych.

GBPiZS  to jedyna biblioteka naukowa w Polsce specjalizująca się w powyższej tematyce.

Jej głównymi użytkownikami są pracownicy Ministerstw, pracownicy naukowi Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych, szkół wyższych, kadra profesorska, pracownicy administracji rządowej oraz studenci, magistranci i doktoranci, a także wszyscy inni zainteresowani problematyką szeroko pojętej pracy.

Na księgozbiór składają się m.in:

• wydawnictwa zwarte ok. 60 tys. wol.,
• zasób czasopism krajowych i zagranicznych i ich zawartość od 1997 r. (w wyborze) – ok. 18 tys. wol., ok. 1000 tytułów.
• publikacje Komitetu Pracy i Płac (wydane w XVIII, XIX i na początku XX wieku, w tym stare druki, najstarsze i najwartościowsze zbiory) – ok. 6,5 tys. wol. Są to publikacje z ubiegłego wieku, obejmujące piśmiennictwo zarówno sprzed, jak i po 1945 r., a także cenne i interesujące wydawnictwa z XIX stulecia.  Poza tym czasopisma z zakresu pracy, ukazujące się na początku XX w.
• publikacje Międzynarodowej Organizacji Pracy (wydawane od 1919 r.) – prawie kompletny zbiór.
• wydawnictwa specjalne, na które składają się prace doktorskie przekazywane GBPiZS przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, a także raporty i sprawozdania Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz instytucji mu podległych.
• Bibliografia Ekonomicznych i Społecznych Zagadnień Pracy, wydawana od 1964 (w 2020 r. ukazał się 50 rocznik) oraz bibliografie osobowe i monotematyczne wydawane przez GBPiZS w ramach prowadzonej działalności naukowej, wszystkie opracowywane przez zespół Ośrodka Informacji Naukowej.

Ponad połowa prenumerowanych czasopism zagranicznych to jedyne bądź drugie egzemplarze w kraju.

W siedzibie przy Zabranieckiej 8 L na osoby niewidome i słabowidzące czeka ClearReader+  –  wielofunkcyjne, przenośne, proste w obsłudze urządzenie lektorskie, które za pomocą kamery, umieszczonej na składanym ramieniu, w ciągu kilku sekund skanuje dowolne teksty, a następnie odczytuje je naturalnie brzmiącym głosem syntetycznym.

ClearReader+ jest w stanie rozróżnić cztery języki i przetwarzać polski, angielski, niemiecki oraz francuski tekst. Wbudowane głośniki zapewniają wysokiej jakości dźwięk, natomiast po podłączeniu słuchawek użytkownik zyskuje możliwość dyskretnego odsłuchiwania skanowanych tekstów.

Dział Zbiorów dla Niewidomych

Mieści się przy ul. Konwiktorskiej 7 w Warszawie. Utworzony w 2013 roku, przejął i rozwija 60-letnią działalność Biblioteki Centralnej Polskiego Związku Niewidomych. Prowadzi działalność w zakresie gromadzenia, udostępniania i adaptacji księgozbioru dla potrzeb czytelników z dysfunkcją wzroku i innych osób niepełnosprawnych, niemogących czytać zwykłego druku.

Zbiory DZdN stanowią głównie: literatura piękna dla dzieci, młodzieży i dorosłych, pozycje popularnonaukowe, jak również czasopisma środowiska osób niewidomych i słabowidzących. Dział Zbiorów dla Niewidomych gromadzi również i udostępnia filmy z audiodeskrypcją, zawierające dodatkową ścieżkę dźwiękową ze słownym opisem strony wizualnej na ekranie, oraz płyty muzyczne.

Zbiory mają formę zarówno publikacji drukowanych pismem Braille’a (ponad 6.600 tytułów, w tym blisko 500 podręczników), książek mówionych (ponad 10.400 tytułów): na płytach CD, w zapisie cyfrowym (standard Daisy, format Czytak) także kasetach magnetofonowych jak i publikacji w zwykłym druku – tyflologicznych o tematyce rehabilitacyjnej i społecznej dla osób z dysfunkcją wzroku – ponad 5.100 tytułów.

Zbiory wypożyczane są w siedzibie działu, wysyłkowo za pośrednictwem poczty oraz elektronicznie w autoryzowanym dostępie zdalnym do cyfrowych zasobów serwisu wypożyczeń on-line.

Dział Zbiorów dla Niewidomych świadczy także usługi skanowania książek na zamówienie czytelników, drukowania prostych tekstów w alfabecie Braille’a na indywidualne potrzeby czytelników.

Biblioteka cyfrowa – http://bc.gbpizs.gov.pl/dlibra

W 2015 r. przystąpiono do digitalizacji księgozbioru w celu stworzenia biblioteki cyfrowej i tym samym udostępnienia w wersji elektronicznej publikacji będących w posiadaniu GBPiZS.

Bibliotekę cyfrową uruchomiono w 2018 roku. W lutym 2021 liczba udostępnionych obiektów cyfrowych przekroczyła 4 tys. pozycji.

Główna Biblioteka Pracy i Zabezpieczenia Społecznego  – rys historyczny

Historia Głównej Biblioteki Pracy i Zabezpieczenia Społecznego sięga 1918 r., kiedy utworzono Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej, a w jego ramach specjalistyczną bibliotekę.

Funkcjonowała ona w strukturze ministerstwa, później Komitetu Pracy i Płac. Liczący w 1920 r. 1000 woluminów księgozbiór Biblioteki był stopniowo wzbogacany poprzez systematyczne zakupy z funduszy Ministerstwa. W ten sposób stworzono jedną z najlepszych bibliotek specjalistycznych w ówczesnej Polsce.

W 1939 r. księgozbiór Biblioteki liczył już 36 tys. woluminów. Niestety w czasie działań wojennych zbiory uległy prawie całkowitemu zniszczeniu. W 1941 roku Bibliotekę włączono do Oddziału III Biblioteki Państwowej (Staatsbibliothek Warschau) a księgozbiór złożono w gmachu Biblioteki Krasińskich. Nieznaczna część ocalonych zbiorów zachowała się do tej pory i jest przechowywana w Głównej Bibliotece Pracy i Zabezpieczenia Społecznego.

W 1962 r. utworzono Działowy Ośrodek Informacji Naukowo-Technicznej i Ekonomicznej (INTE) działający w strukturze Instytutu Pracy. W Ośrodku zaczęto gromadzić książki, czasopisma, prace naukowe i inne materiały do szerokoprofilowych badań nad pracą oraz podjęto próbę prezentacji polskiego dorobku piśmienniczego z zakresu ekonomicznych i społecznych zagadnień pracy. Działalność ukierunkowano na opracowywanie bibliografii, a tym samym na zaspokajanie potrzeb informacyjnych pracowników naukowych Instytutu Pracy, głównych użytkowników Ośrodka.

W lipcu 1970 roku Instytut Pracy został zlikwidowany, a Działowy Ośrodek INTE stał się częścią utworzonego Zakładu Badań Ekonomiki Pracy. 24 czerwca 1972 r. reaktywowano Instytut Pracy pod nazwą Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, a Działowy Ośrodek Informacji Naukowej Technicznej i Ekonomicznej zmienił wówczas nazwę na Bibliotekę Pracy i Zabezpieczenia Społecznego.

4 grudnia 1973 r. zarządzeniem Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych powołano samodzielną jednostkę organizacyjną – Główną Bibliotekę Pracy i Zabezpieczania Społecznego.  Od 5 stycznia 1974 r. Biblioteka posiada status biblioteki naukowej.

W 1999 r.  włączono GBPiZS do ogólnokrajowej sieci bibliotecznej.

W 2012 r. za całokształt działalności na rzecz rozwoju bibliotekarstwa polskiego, upowszechnianie książki, GBPiZS otrzymała medal Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich „Bibliotheca Magna-Perennisque”.

Od 2013 r.  GBPiZS działa w powiększonej strukturze, w jej skład wchodzą: Dział Zbiorów Pracy i Zabezpieczenia Społecznego oraz Dział Zbiorów dla Niewidomych.

Do 2020 roku Dział Zbiorów Pracy i Zabezpieczenia Społecznego GBPiZS  mieścił się przy ul. Limanowskiego 23.

GBPiZS

Dział Zbiorów Pracy i Zabezpieczenia Społecznego

ul. Zabraniecka 8L
03-872 Warszawa

Sekretariat:
Telefon: (+48) 509-787-563
Email: [email protected]

www: https://www.gbpizs.gov.pl/

FB: https://www.facebook.com/gbpizs/

Dział Zbiorów dla Niewidomych

ul. Konwiktorska 7
00-216 Warszawa

kontakt: http://dzdn.pl/kontakt/

Opracowanie: JF

Źródło: materiały GBPiZS

Dlatego osadzeni w grójeckiej jednostce penitencjarnej chętnie korzystają z zasobów biblioteki przy Armii Krajowej 21.

Biblioteka jest ważnym elementem działań resocjalizacyjnych podejmowanych przez kadrę penitencjarną.

W każdej jednostce jest wychowawca, który nadzoruje pracę biblioteki, introligatora i więziennego radiowęzła.

Zawartość biblioteki w Areszcie w Grójcu jest bardzo podobna do miejskich bibliotek. Na półkach znajdziemy bogatą kolekcję powieści i książek historycznych oraz takich, które można zaliczyć do klasyki literatury polskiej i światowej.

Są też półki przeznaczone na książki popularnonaukowe, horrory, biografie oraz specjalistyczne, z których korzysta również kadra penitencjarna.

Największym zainteresowaniem wśród osób pozbawionych wolności przebywających w grójeckim areszcie cieszą się pozycje o tematyce sensacyjnej i … kryminały. Drugie miejsce zajmują powieści, na trzecim są książki o tematyce historycznej. Osadzeni sięgają również po pozycje z kręgu fantastyki, chętnie wypożyczają książki o tematyce sportowej i motoryzacyjnej, czasem przewijają się romanse. Najrzadziej wypożyczana jest poezja.

Księgozbiór biblioteki Aresztu jest bardzo pokaźny. Osadzeni mają do dyspozycji ponad pięć tys. woluminów. Każdego miesiąca osadzeni wypożyczają ponad 200 książek! Biorąc pod uwagę populację osadzonych w areszcie w Grójcu, to dobry wynik – statystycznie jedna książka na osobę w miesiącu. W całej populacji czytelników jest też grupa 30 osadzonych, moli książkowych, którzy regularnie korzystają z zasobów biblioteki.

Resocjalizacja w bibliotece

Biblioteka więzienna jest elementem oddziaływań kulturalno-oświatowych, wykorzystywanych w procesie resocjalizacji. Biblioteka przynosi wiele korzyści. Po pierwsze w więziennych bibliotekach zatrudnieni są skazani. W areszcie w Grójcu wykonują swoją pracę nieodpłatnie, jednak nie brakuje im zaangażowania w wypełnianiu swoich obowiązków. Dbają oni o stan księgozbioru, jego inwentaryzację, prowadzą kartotekę, dostarczają do oddziałów mieszkalnych zamówione przez czytelników książki, redagują i prezentują pod nadzorem wychowawcy penitencjarnego audycje do radiowęzła czy też czytają fragmenty popularnych książek. Praca skazanych w bibliotece jest więc ważnym aspektem resocjalizacji.

Kolejnym elementem ściśle związanym z działalnością biblioteki jest popularyzacja czytelnictwa. Jak wynika z obserwacji, część osadzonych zaczęła czytać książki dopiero podczas pobytu w izolacji, a zdecydowana większość czytelników potwierdza, że będąc w zakładzie karnym czytają więcej, niż na wolności.

Badania pokazują, że ludzie, którzy często czytają, są lepiej przygotowani do rozumienia innych, mają większą empatię i bogatszy sposób patrzenia na świat, widziany z różnych perspektyw. Mają lepszą wyobraźnię i umiejętność komunikowania się. Sięganie po ciekawe pozycje książkowe to nie tylko sposób na wypełnienie wolnego czasu. Odpowiedni dobór książek to także środek terapeutyczny uwalniający od napięć, minimalizujący niepożądane postawy. Czytanie zaspokaja zainteresowania emocjonalne i intelektualne, rozszerza wiedzę, stymuluje umysł, wzbogaca słownictwo, rozwija pozytywne cechy osobowości, ułatwia wyrażanie myśli i uczuć, kształtuje estetykę, uwrażliwia na piękno, sztukę, rozwija zainteresowania, a przez to przygotowuje osadzonych do życia po opuszczeniu zakładu karnego.

Współpraca z partnerami

Areszt Śledczy w Grójcu współpracuje z wieloma instytucjami i organizacjami, które wspierają działalność więziennej biblioteki i radiowęzła. W ostatnim czasie nasza biblioteka wzbogaciła się o ponad 1000 nowych pozycji książkowych, podarowanych przez Fundację Zaczytani.org.

Na półki trafiły książki wszystkich gatunków i wiele z nich już znalazły swoich czytelników. Niemal w każdej celi znajdują się pozyskane z Fundacji książki. Działalność tej organizacji to przede wszystkim promowanie czytelnictwa i edukacja społeczna, budowanie jakościowych relacji przy wykorzystaniu książek. Fundacja prowadzi m.in. Wielką Zbiórkę Książek i pomaga w otwieraniu bibliotek w oddziałach szpitalnych, placówkach opiekuńczo-wychowawczych, hospicjach czy zakładach karnych. Serdecznie dziękujemy Fundacji Zaczytani.org za przekazanie pokaźnego zbioru książek, który wesprze działalność resocjalizacyjną w naszej jednostce.

Wszystkich zachęcamy do korzystania z bibliotek oraz rozwijania pasji czytania. Częściej sięgajmy po książkę, przeczytajmy choćby jedną pozycję więcej, niż w roku ubiegłym.

Bo „książka to okno na świat, to promień słońca, który rozświetla ciemne noce, to najlepszy doradca we wszystkich sprawach” – twierdzi Stanisław Lem.

Spotkajmy się przy książce!

Opracowanie i foto: ppor. Marek Pikulski / Areszt Śledczy w Grójcu

Zbiory książnicy stanowi obecnie około 550 tys. woluminów – książek, czasopism, zbiorów specjalnych i zabezpieczonych, dokumentów życia społecznego oraz multimediów.

Historia Biblioteki sięga 3 maja 1947 roku. Wówczas w 25-tysięcznej Zielonej Górze, przy ul. Jedności Robotniczej 45, uroczyście otwarto pierwszą publiczną wypożyczalnię książek, która zapoczątkowała działalność Miejskiej Biblioteki Publicznej. W 1951 r. powołano Wojewódzką Bibliotekę Publiczną, a następnie w 1955 r. obydwie placówki połączono w Wojewódzką i Miejską Bibliotekę Publiczną.

W 1956 r. WiMBP otrzymała nową siedzibę przy ul. Jedności Robotniczej 57 a do poprzedniego lokalu przeniesiono Oddział dla Dzieci.

Pod koniec lat 60-tych, w związku z intensywną rozbudową miasta, istnieniem prężnego środowiska literackiego i tworzeniem się ośrodka naukowego podjęto decyzję o budowie nowego gmachu dla książnicy.

Budowa nowej siedziby WiMBP przy al. Wojska Polskiego 9 zakończyła się w 1975 r.

Do użytku oddano siedmiokondygnacyjny budynek o kubaturze 34 500 m³ i powierzchni 7300 m².

W międzyczasie, w 1972 r., w 25 lecie działalności Biblioteka otrzymała imię Cypriana Norwida. Na wybór tego właśnie patrona wpływ miało nabycie przez Bibliotekę 5 rysunków Norwida. Pochodzą one ze sztambucha rodziny Turnów. Są to szkice wykonane tuszem przy użyciu piórka, na niebieskim papierze listowym. Na jednym z rysunków widnieje sygnatura poety “Norwid”, na innym nazwa miejscowości i data: Ostende, 28 sierpnia 1846 r.

W latach 90-tych powstał Oddział Obsługi Niepełnosprawnych, nastąpiła komputeryzacja biblioteki, powstała też Czytelnia Multimedialna i Internetowa.

Z zasobów Biblioteki aktywnie korzysta około 18 tys. zarejestrowanych czytelników, którzy każdego roku realizują ponad  250 tys. wypożyczeń  i 140 tys. odwiedzin.

Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. C. Norwida w Zielonej Górze udostępnia:

• książki naukowe, popularnonaukowe, literaturę piękną dla dorosłych i dzieci, dokumenty życia społecznego oraz książki, czasopisma w języku polskim i niemieckim, dotyczące historii i czasów współczesnych Środkowego Nadodrza i prasę specjalistyczną,
• zbiory specjalne, w tym: płyty analogowe, płyty kompaktowe z filmami i muzyką, książkę “mówioną”, wydawnictwa informacyjne na płytach CD-ROM, mikrofilmy, gry na PC i PS3 i notacje muzyczne
• książki i inne materiały sprowadzane na życzenie czytelnika z innych bibliotek w kraju i za granicą.

Z wielu dokumentów bibliotecznych, często tych najcenniejszych, można również skorzystać nie wychodząc z domu. WiMBP od 2006 roku tworzy bowiem ich zamienniki cyfrowe i udostępnia je na platformie współtworzonej  z Uniwersytetem Zielonogórskim – Zielonogórskiej Bibliotece Cyfrowej.

Obecnie w ZBC udostępnionych jest 25 777 dokumentów ze zbiorów WiMBP w Zielonej Górze, a łączna Liczba wyświetleń tych publikacji w 2020 roku przekroczyła 1 mln. Cześć zasobów cyfrowych stanowią bardzo cenne starodruki, których digitalizacja pozwoliła na ich udostępnienie szerszej publiczności, a przede wszystkim badaczom i historykom.

Biblioteka Norwida ma również swoją oficynę wydawniczą – Pro Libris. Wspólnie z Zarządem Okręgu Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich wydawane jest czasopismo “Bibliotekarz Lubuski”. Zamieszczane w nim artykuły poruszają problemy związane z działalnością bibliotek różnych sieci, wyniki w czytelnictwie, a także ciekawe formy popularyzacji książki. Czasopismo przesyłane jest do bibliotek terenowych i samorządów lokalnych województwa. Od 2001 roku biblioteka wydaje także pismo literacko-kulturalne „Pro Libris”, stanowiące lokalne forum literackie, niektóre numery poświęcając kulturalnej współpracy transgranicznej polsko-niemieckiej. Kolejny pismem literackim, wydawanym od 2020 roku wspólnie z zielonogórskim oddziałem Związku Literatów Polskich są „Pasje Literackie”.

WiMBP w Zielonej Górze pełnieni funkcję ośrodka informacji biblioteczno-bibliograficznej oraz ośrodka wiedzy o regionie. W specjalistycznym Dziale Informacji Regionalnej i Bibliograficznej opracowywana jest Bibliografia Ziemi Lubuskiej oraz gromadzony bogaty księgozbiór regionalny  i informacyjny.

Dział Badań, Analiz i Metodyki prowadzi natomiast badania stanu i stopnia zaspokojenia potrzeb użytkowników, analizuje stan i organizację bibliotek, udziela bibliotekom pomocy instrukcyjno-metodycznej i szkoleniowej oraz sprawuje nadzór merytoryczny nad siecią bibliotek publicznych południowej części województwa lubuskiego.

Jako instytucja o statusie naukowym WiMBP organizuje liczne konferencje naukowe i konwersatoria bibliotekoznawcze, prowadzi badania i wydaje materiały naukowe dotyczące szeroko pojętego zagadnienia bibliotekoznawstwa.

Biblioteka jest także organizatorem wielu prestiżowych imprez, festiwali i konkursów, mających już swoją ugruntowaną renomę.

Najważniejsze imprezy flagowe organizowane/współorganizowane przez Bibliotekę Norwida:

• Otwarty Międzynarodowy Konkurs na Rysunek Satyryczny
• Festiwal Filmu, Teatru i Książki – KOZZI Film Festiwal,
•  Lubuskie Wawrzyny
• Festiwal Literacki im. Anny Tokarskiej – Proza Poetów. 
• “Czwartki Lubuskie”
• Zielonogórski Salon Poezji 

Dla turystów i mieszkańców miasta atrakcją jest działające od 2011 roku Muzeum Ilustracji Książkowej – jedyna tego rodzaju stała ekspozycja w kraju – gdzie znalazły miejsce największe cymelia, ukazujące rozwój ilustracji na przestrzeni wieków.

W ramach struktury Biblioteki funkcjonuje kilka działów udostępniania oraz 12 filii i agend na terenie miasta. Zbiory cyfrowe w postaci audiobooków, filmów, muzyki udostępniane są czytelnikom w ramach dwóch mediatek: „Góry Mediów” i „Szklanej Pułapki”. Najnowszą agendą bo funkcjonującą od 2019 roku jest Lubuskie Laboratorium Książki „Green Book”.

Zielonogórska Biblioteka Norwida, kontynuując długoletnią tradycję, stale podąża za nowoczesnymi rozwiązaniami, dostosowując swoją ofertę do zmieniających się potrzeb użytkowników i proponując innowacyjne rozwiązania oraz coraz atrakcyjniejsze usługi.

• Strona www
• Facebook
• You Tube
• Instagram

Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Cypriana Norwida w Zielonej Górze

al. Wojska Polskiego 9
65-077 Zielona Góra

Foto: Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. C. Norwida w Zielonej Górze

Opracowanie: J. Filimonow

Autorka składa podziękowania dla p. Romana Wojciechowskiego za przekazane informacje oraz zdjęcia.

Nowy budynek biblioteki to nowoczesny i funkcjonalny obiekt.

Na powierzchni 415 m2 do dyspozycji czytelników są: wypożyczalnia dla dorosłych (107 m2), dla dzieci i młodzieży (16 m2), stanowiska komputerowe, sala wielofunkcyjna (94 m2), antresola ze stanowiskami do pracy cichej (77m2).

Powiatowa i Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna
im. Wiktora Bazielicha w Starym Sączu – Filia w Przysietnicy

Przysietnica 189, 33-342 Barcice

Strona www: https://biblioteka-starysacz.pl

Facebook: https://www.facebook.com/biblioteka.stary.sacz/

Foto: Rafał Kubik
Źródło zdjęć: Galeria – Filia w Przysietnicy [Dostęp 21.01.2021]

O projekcie i planowanych przestrzeniach pisaliśmy rok temu TUTAJ

Największym atutem nowej biblioteki jest jej wyjątkowa architektura. Projektanci (GK-Atelier Grzegorz Kłoda) zdecydowali się na naturalność oraz surowość zastosowanych materiałów, takich jak szkło, kamień czy stal.

Surowość wnętrza przełamuje ciepłe drewno oraz duża ilość zieleni, w tym dominujący w przestrzeni chrobotek – zielony porost.

Sufit w całej bibliotece jest industrialny z widoczną infrastrukturą techniczną.

Dla ujednolicenia wszystkie urządzenia, kable, rury itd. są pomalowane w kolorze czarnego matu co uwydatnia „wyspy zieleni” porozrzucane w całej przestrzeni biblioteki. Oprawy oświetleniowe również są industrialne, surowe i oszczędne w formie. Zieleń sufitu przeplata się z odsłoniętymi żarówkami zwisającymi na zwykłym, czarnym kablu.

Szara podłoga z mikrocementu została wykorzystana jako tło do umieszczenia na niej techniką malarską różnych grafik czy reprodukcji o symbolicznym znaczeniu.

Sala dla dzieci jest najbardziej zieloną salą z miękką wykładziną oraz pufami w kształcie zwierząt. Wśród zieleni zawieszony jest projektor, który umożliwi prowadzenie zajęć multimedialnych dla najmłodszych.

W Biotece oprócz głównych pomieszczeń bibliotecznych: wypożyczalni, czy czytelni zaprojektowano także sale do prowadzenia warsztatów, pokój gier oraz salę komputerową. Tuż przy wejściu znajduje się galeria, gdzie będą prezentowane wystawy czasowe.

Cała siedziba jest dostosowana do osób z niepełnosprawnościami ruchowymi

Bioteka to ponad:

• 400 m2 przestrzeni
• 35 tys. egzemplarzy: książki drukowane (18 tys.), audiobooki (9 tys.), filmy i muzyka (7 tys.)

a także zbiory dedykowane osobom z dysfunkcjami wzroku,, w tym m.in. książki brajlowskie, czytaki (1,5 tys.).

Koszt wykonanych robót budowlanych, instalacyjnych oraz aranżacji Bioteki wraz z wyposażeniem, wyniósł łącznie blisko 1,6 mln zł.

Więcej zdjęć:

Strona www Biblioteki – www.mbp.lublin.pl.

Bioteka – FB – https://www.facebook.com/biotekaLublin

Opracowanie: JF

Zdjęcia: Urząd Miasta Lublin – https://www.facebook.com/MiastoLublin/

Źródł0:

• Urząd Miasta Lublin: https://lublin.eu/kultura/informacje/wiadomosci/bioteka-czyli-zielona-biblioteka-juz-otwarta-dla-czytelnikow,2863,41,1.html [Dostęp 11.01.2021]
• W Lublinie powstanie Bioteka

Początkowo zbiory biblioteki ograniczały się jedynie do niewielkiego księgozbioru prawniczego. Z czasem zasoby książnicy rozrosły się i zupełnie zmieniły swój charakter. Dziś możemy znaleźć tu książki z każdej dziedziny wiedzy, najnowsze periodyki, ale również niezwykle ciekawy zbiór starodruków. Te ostatnie zgromadzone są w kolekcji zbiorów specjalnych, obok szczególnie cennych inkunabułów, rękopisów, materiałów ikonograficznych i kartograficznych.

 W 1934 r. Biblioteka Śląska przeprowadziła się do wieloletniej siedziby przy ul. Francuskiej w Katowicach. Piękny gmach nie spełniał jednak potrzeb tak ogromnej książnicy. Potrzeby rosły, zwłaszcza od czasu, gdy w 1969 roku Biblioteka Śląska zaczęła otrzymywać tzw. egzemplarz obowiązkowy. Co więcej z każdym rokiem rosła liczba czytelników i to nie tylko studentów nowo otwieranych kierunków Uniwersytetu Śląskiego, ale i samych mieszkańców regionu. Brakowało miejsca na godne przechowywanie cennych zbiorów, nie istniały możliwości konserwacji szczególnie narażonych na zniszczenie wiekowych książek.

W 1952 r. biblioteka otrzymała nową nazwę Biblioteka Śląska i uznana została za bibliotekę naukową. Po połączeniu z Wojewódzką Biblioteką Publiczną, od 1 lipca 2000 r., pełni rolę biblioteki wojewódzkiej, zachowując dotychczasowy status naukowy.

W czerwcu 1989 r. rozstrzygnięto konkurs na projekt nowego gmachu biblioteki, dwa lata później położono kamień węgielny pod fundamenty budynku, który został zaprojektowany przez grupę ARAR.

Uroczyste otwarcie nowego gmachu odbyło się 24 października 1998 r.

Biblioteka Śląska gromadzi dokumenty z zakresu wszystkich dyscyplin naukowych, ze szczególnym uwzględnieniem nauk prawniczych, ekonomicznych, społecznych i humanistycznych oraz literaturę regionalną (Silesiaca), tj. piśmiennictwo dotyczące historycznego i współczesnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego, z uwzględnieniem zmian administracyjnych obejmujących ten obszar.

Biblioteka posiada w swoich zbiorach ponad 2,6 mln woluminów, w tym:

• dokumenty drukowane (książki, broszury, czasopisma i inne periodyki),
• materiały rękopiśmienne (rękopisy, maszynopisy),
• materiały kartograficzne (mapy, plany, atlasy),
• materiały ikonograficzne (grafiki, fotografie, pocztówki, ekslibrisy),
• dokumenty audiowizualne (płyty analogowe i kompaktowe oraz kasety magnetofonowe),
• dokumenty życia społecznego (DŻS-y),
• elektroniczne nośniki informacji (CD i DVD).

Do najważniejszych zadań Biblioteki Śląskiej należy:

• gromadzenie, opracowywanie, udostępnianie i ochrona piśmiennictwa polskiego i obcego oraz innych dokumentów służących rozwojowi badań naukowych i potrzebom kształcenia,

Czytelnia czasopism

Magazyn wysokiego składowania

W 2020 r. Biblioteka Śląska realizuje m.in. niezwykle ciekawy projekt Mikroświat Biblioteki Śląskiej 

Dawid Kasza, fotograf, uzbrojony w wiedzę o bibliotece, obiekty w skali H0 czyli 1:87 i aparat fotograficzny kreuje i utrwala biblioteczne mikroświaty.

Więcej zdjęć dostępnych jest na FB oraz Instagramie Biblioteki Śląskiej

Opracowanie Joanna Filimonow

Źródło:

• Biblioteka Śląska – informacje ogólne [Dostęp 18.12.2020]
• Biblioteka Śląska – historia [Dostęp 18.12.2020]

Autorka bloga składa podziękowania pracownikom Biblioteki Śląskiej za udostępnienie zdjęć.

Fot. Joanna Rzepka, Ryszard Latusek, Dawid Kasza

Remont zabytkowego budynku trwał w sumie trzy lata i był realizowany etapami. W pierwszym etapie odnowiono zniszczoną elewację zabytku, a także wnętrza domu kultury. Następnie gruntownie wyremontowano bibliotekę, a na koniec usunięto bariery architektoniczne i uruchomiono zewnętrzną windę.

W sumie renowacja całego gmachu kosztowała prawie 1 mln złotych. Koszt modernizacji biblioteki wyniósł 199.00,00 zł w tym 121.036,00 zł pochodziło z dofinansowania w ramach NPRC Priorytet 2 – Infrastruktura Bibliotek 2016-2020 ze środków MKiDN.

Gruntownie wyremontowane zostały pomieszczenia biblioteki oraz czytelnia.

Stworzona została też dodatkowa przestrzeń biblioteczna z myślą o dzieciach i młodzieży. Zakupiono również nowe wyposażenie.

Księgozbiór biblioteki liczy ok 27.800  woluminów. Są to przede wszystkim książki (literatura piękna polska i zagraniczna dla dzieci, młodzieży i dorosłych, literatura popularnonaukowa) a także 15 tytułów czasopism i dzienników, w tym pięć tytułów dla młodego czytelnika. Od 2019 roku do zbiorów biblioteki włączono audiobooki.

Opracowanie: JF
Źródło: informacje przesłane z MiGBP w Gorzowie Śląskim
Foto:  Miejsko Gminny Ośrodek Kultury w Gorzowie Śląskim (FB)